Arunachala Akshara Manamalai

அருணாசல வரற்கேற்ற வக்ஷரமண மாலைசாற்றக்
கருணாகர கணபதியே கரமருளிக் காப்பாயே

aruṇācala varaṟkēṟṟa vakṣaramaṇa mālaicāṟṟak
karuṇākara kaṇapatiyē karamaruḷik kāppāyē

Merciful Ganapati, give me your hand and protect me, so that I may offer this wedding garland of letters worthy of Arunachala, the bridegroom.

அருணாசல சிவ அருணாசல சிவ
அருணாசல சிவ அருணாசலா
அருணாசல சிவ அருணாசல சிவ
அருணாசல சிவ அருணாசலா

aruṇācala civa aruṇācala civa
aruṇācala civa aruṇācalā
aruṇācala civa aruṇācala civa
aruṇācala civa aruṇācalā

A chant of the name: Arunachala Shiva, Arunachala Shiva, Arunachala Shiva, O Arunachala. It is sung before the first verse, after every verse and at the end.

அருணா சலமென வகமே நினைப்பவ
ரகத்தைவே ரறுப்பா யருணாசலா

aruṇā calameṉa vakamē niṉaippava
rakattaivē raṟuppā yaruṇācalā

Arunachala, you root out the ego of those who think of you in the heart as Arunachala.

அழகுசுந் தரம்போ லகமும் நீயுமுற்
றபின்னமா யிருப்போ மருணாசலா

aḻakucun tarampō lakamum nīyumuṟ
ṟapiṉṉamā yiruppō maruṇācalā

Let you and me be one and undivided, like the words azhagu and sundaram, which both mean beauty (and were also the names of the poet's mother and father), Arunachala.

அகம்புகுந் தீர்த்துன் னககுகை சிறையா
யமர்வித்த தென்கொ லருணாசலா

akampukun tīrttuṉ ṉakakukai ciṟaiyā
yamarvitta teṉko laruṇācalā

You entered my home, drew me out and kept me captive in the cave of your heart; what is this, Arunachala?

ஆருக் காவெனை யாண்டனை யகற்றிடி
லகிலம் பழித்திடு மருணாசலா

āruk kāveṉai yāṇṭaṉai yakaṟṟiṭi
lakilam paḻittiṭu maruṇācalā

For whose sake did you take me as your own? If you now cast me off, the whole world will blame you, Arunachala.

இப்பழி தப்புனை யேனினைப் பித்தா
யினியார் விடுவா ரருணாசலா

ippaḻi tappuṉai yēṉiṉaip pittā
yiṉiyār viṭuvā raruṇācalā

Escape this blame. Why did you make me think of you? Now who can let the other go, Arunachala?

ஈன்றிடு மன்னையிற் பெரிதருள் புரிவோ
யிதுவோ வுனதரு ளருணாசலா

īṉṟiṭu maṉṉaiyiṟ peritaruḷ purivō
yituvō vuṉataru ḷaruṇācalā

You who show more grace than the mother who bore me, is this your grace, Arunachala?

உனையே மாற்றி யோடா துளத்தின்மே
லுறுதியா யிருப்பா யருணாசலா

uṉaiyē māṟṟi yōṭā tuḷattiṉmē
luṟutiyā yiruppā yaruṇācalā

Stay firmly on my heart, so that the mind does not trick you and run off, Arunachala.

ஊர்சுற் றுளம்விடா துனைக்கண் டடங்கிட
வுன்னழ கைக்காட் டருணாசலா

ūrcuṟ ṟuḷamviṭā tuṉaikkaṇ ṭaṭaṅkiṭa
vuṉṉaḻa kaikkāṭ ṭaruṇācalā

Show me your beauty, so that my mind, which roams about the town, may see you and become still, Arunachala.

எனையழித் திப்போ தெனைக்கல வாவிடி
லிதுவோ வாண்மை யருணாசலா

eṉaiyaḻit tippō teṉaikkala vāviṭi
lituvō vāṇmai yaruṇācalā

If you do not destroy me and unite with me now, is this your manliness, Arunachala?

ஏனிந்த வுறக்க மெனைப்பிற ரிழுக்க
விதுவுனக் கழகோ வருணாசலா

ēṉinta vuṟakka meṉaippiṟa riḻukka
vituvuṉak kaḻakō varuṇācalā

Why this sleep of yours, while others drag me away? Does it become you, Arunachala?

ஐம்புலக் கள்வ ரகத்தினிற் புகும்போ
தகத்தினீ யிலையோ வருணாசலா

aimpulak kaḷva rakattiṉiṟ pukumpō
takattiṉī yilaiyō varuṇācalā

When the five thieves, the senses, break into my heart, are you not there in the heart, Arunachala?

ஒருவனா முன்னை யொளித்தெவர் வருவா
ருன்சூ தேயிது வருணாசலா

oruvaṉā muṉṉai yoḷittevar varuvā
ruṉcū tēyitu varuṇācalā

You are the One alone; who could slip in unseen by you? This is your own trick, Arunachala.

ஓங்கா ரப்பொரு ளொப்புயர் வில்லோ
யுனையா ரறிவா ரருணாசலா

ōṅkā rapporu ḷoppuyar villō
yuṉaiyā raṟivā raruṇācalā

You who are the meaning of Om, with none equal or higher, who can know you, Arunachala?

ஔவைபோ லெனக்குன் னருளைத் தந்தெனை
யாளுவ துன்கட னருணாசலா

auvaipō leṉakkuṉ ṉaruḷait tanteṉai
yāḷuva tuṉkaṭa ṉaruṇācalā

Like a mother, it is your duty to give me your grace and care for me, Arunachala.

கண்ணுக்குக் கண்ணாய்க் கண்ணின்றிக் காணுனைக்
காணுவ தெவர்பா ரருணாசலா

kaṇṇukkuk kaṇṇāyk kaṇṇiṉṟik kāṇuṉaik
kāṇuva tevarpā raruṇācalā

You are the eye of the eye and see without eyes; who can see you? Look upon me, Arunachala.

காந்த மிரும்புபோற் கவர்ந்தெனை விடாமற்
கலந்தெனோ டிருப்பா யருணாசலா

kānta mirumpupōṟ kavarnteṉai viṭāmaṟ
kalanteṉō ṭiruppā yaruṇācalā

As a magnet draws iron, draw me to you and, never letting go, stay one with me, Arunachala.

கிரியுரு வாகிய கிருபைக் கடலே
கிருபைகூர்ந் தருளுவா யருணாசலா

kiriyuru vākiya kirupaik kaṭalē
kirupaikūrn taruḷuvā yaruṇācalā

Ocean of compassion that has taken the form of a hill, take pity on me and grant grace, Arunachala.

கீழ்மே லெங்குங் கிளரொளி மணியென்
கீழ்மையைப் பாழ்செய் யருணாசலா

kīḻmē leṅkuṅ kiḷaroḷi maṇiyeṉ
kīḻmaiyaip pāḻcey yaruṇācalā

Gem whose light shines everywhere, below and above, destroy my baseness, Arunachala.

குற்றமுற் றறுத்தெனைக் குணமாய்ப் பணித்தாள்
குருவுரு வாயொளி ரருணாசலா

kuṟṟamuṟ ṟaṟutteṉaik kuṇamāyp paṇittāḷ
kuruvuru vāyoḷi raruṇācalā

Cutting away all my faults, you made me good and took me as yours; you shine in the form of the Guru, Arunachala.

கூர்வாட் கண்ணியர் கொடுமையிற் படாதருள்
கூர்ந்தெனைச் சேர்ந்தரு ளருணாசலா

kūrvāṭ kaṇṇiyar koṭumaiyiṟ paṭātaruḷ
kūrnteṉaic cērntaru ḷaruṇācalā

Grant that I do not fall into the cruelty of women with sword-sharp eyes; have mercy and unite with me, Arunachala.

கெஞ்சியும் வஞ்சியாய்க் கொஞ்சமு மிரங்கிலை
யஞ்சலென் றேயரு ளருணாசலா

keñciyum vañciyāyk koñcamu miraṅkilai
yañcaleṉ ṟēyaru ḷaruṇācalā

Though I plead, you deceiver, you do not soften even a little; say 'Do not fear' and grant grace, Arunachala.

கேளா தளிக்குமுன் கேடில் புகழைக்
கேடுசெய் யாதரு ளருணாசலா

kēḷā taḷikkumuṉ kēṭil pukaḻaik
kēṭucey yātaru ḷaruṇācalā

You give without being asked; do not spoil that spotless fame of yours, grant grace, Arunachala.

கையினிற் கனியுன் மெய்ரசங் கொண்டுவ
கைவெறி கொளவரு ளருணாசலா

kaiyiṉiṟ kaṉiyuṉ meyracaṅ koṇṭuva
kaiveṟi koḷavaru ḷaruṇācalā

Let me drink the true essence of you, the fruit now in my hand, and grow wild with joy, Arunachala.

கொடியிட் டடியரைக் கொல்லுனைக் கட்டிக்
கொண்டெஙன் வாழ்வே னருணாசலா

koṭiyiṭ ṭaṭiyaraik kolluṉaik kaṭṭik
koṇṭeṅaṉ vāḻvē ṉaruṇācalā

You raise your flag and slay your devotees; having embraced you, how shall I live, Arunachala?

கோபமில் குணத்தோய் குறியா யெனைக்கொளக்
குறையென் செய்தே னருணாசலா

kōpamil kuṇattōy kuṟiyā yeṉaikkoḷak
kuṟaiyeṉ ceytē ṉaruṇācalā

You whose nature knows no anger, what wrong did I do, that you chose me as your target, Arunachala?

கௌதமர் போற்றுங் கருணைமா மலையே
கடைக்கணித் தாள்வா யருணாசலா

kautamar pōṟṟuṅ karuṇaimā malaiyē
kaṭaikkaṇit tāḷvā yaruṇācalā

Great hill of compassion praised by the sage Gautama, rule me with your gracious glance, Arunachala.

சகலமும் விழுங்குங் கதிரொளி யினமன
சலச மலர்த்தியி டருணாசலா

cakalamum viḻuṅkuṅ katiroḷi yiṉamaṉa
calaca malarttiyi ṭaruṇācalā

Sun whose rays swallow everything, open the lotus of my mind, Arunachala.

சாப்பா டுன்னைச் சார்ந்துண வாயான்
சாந்தமாய்ப் போவ னருணாசலா

cāppā ṭuṉṉaic cārntuṇa vāyāṉ
cāntamāyp pōva ṉaruṇācalā

I came to you to have you as my food; I will become your food and so pass into peace, Arunachala.

சித்தங் குளிரக்கதி ரத்தம்வைத் தமுதவா
யைத்திற வருண்மதி யருணாசலா

cittaṅ kuḷirakkati rattamvait tamutavā
yaittiṟa varuṇmati yaruṇācalā

Moon of grace, cool my mind with your rays and open the mouth of the nectar within, Arunachala.

சீரை யழித்துநிர் வாணமாச் செய்தருட்
சீரை யளித்தரு ளருணாசலா

cīrai yaḻittunir vāṇamāc ceytaruṭ
cīrai yaḷittaru ḷaruṇācalā

Strip away my clothing (and my pride), leave me bare, and give me the garment of your grace, Arunachala.

சுகக்கடல் பொங்கச் சொல்லுணர் வடங்கச்
சும்மா பொருந்திடங் கருணாசலா

cukakkaṭal poṅkac colluṇar vaṭaṅkac
cummā poruntiṭaṅ karuṇācalā

Rest there in stillness, so that the ocean of bliss may surge and speech and thought subside, Arunachala.

சூதுசெய் தென்னைச் சோதியா தினியுன்
சோதி யுருக்காட் டருணாசலா

cūtucey teṉṉaic cōtiyā tiṉiyuṉ
cōti yurukkāṭ ṭaruṇācalā

Do not test me with tricks any more; show me your form of light, Arunachala.

செப்படி வித்தைகற் றிப்படி மயக்குவிட்
டுருப்படு வித்தைகாட் டருணாசலா

ceppaṭi vittaikaṟ ṟippaṭi mayakkuviṭ
ṭuruppaṭu vittaikāṭ ṭaruṇācalā

Give up this bewitching, as if you had learnt a conjurer's art, and show me the knowledge that saves, Arunachala.

சேரா யெனின்மெய் நீரா யுருகிக்கண்
ணீராற் றழிவே னருணாசலா

cērā yeṉiṉmey nīrā yurukikkaṇ
ṇīrāṟ ṟaḻivē ṉaruṇācalā

If you do not join me, my body will melt into water and I will perish in a river of tears, Arunachala.

சையெனத் தள்ளிற் செய்வினை சுடுமலா
லுய்வகை யேதுரை யருணாசலா

caiyeṉat taḷḷiṟ ceyviṉai cuṭumalā
luyvakai yēturai yaruṇācalā

If you push me away in disgust, my past deeds will burn me; tell me, what other way of rescue is there, Arunachala?

சொல்லாது சொலிநீ சொல்லற நில்லென்று
சும்மா விருந்தா யருணாசலா

collātu colinī collaṟa nilleṉṟu
cummā viruntā yaruṇācalā

Saying without words, 'Be still, free of speech', you yourself stayed silent, Arunachala.

சோம்பியாய்ச் சும்மா சுகமுண் டுறங்கிடிற்
சொல்வே றென்கதி யருணாசலா

cōmpiyāyc cummā cukamuṇ ṭuṟaṅkiṭiṟ
colvē ṟeṉkati yaruṇācalā

If I stay idle and still, taking bliss and resting in sleep, tell me, what other goal is there for me, Arunachala?

சௌரியங் காட்டினை சழக்கற்ற தென்றே
சலியா திருந்தா யருணாசலா

cauriyaṅ kāṭṭiṉai caḻakkaṟṟa teṉṟē
caliyā tiruntā yaruṇācalā

You showed your valour, and saying 'the falsehood is gone', you remained unmoved, Arunachala.

ஞமலியிற் கேடா நானென் னுறுதியா
னாடிநின் னுறுவே னருணாசலா

ñamaliyiṟ kēṭā nāṉeṉ ṉuṟutiyā
ṉāṭiniṉ ṉuṟuvē ṉaruṇācalā

Am I worse than a dog? With firm resolve I will seek you and reach you, Arunachala.

ஞானமில் லாதுன் னாசையாற் றளர்வற
ஞானந் தெரித்தரு ளருணாசலா

ñāṉamil lātuṉ ṉācaiyāṟ ṟaḷarvaṟa
ñāṉan terittaru ḷaruṇācalā

I have no knowledge, and my longing for you wears me down; so that I do not falter, make true knowledge clear to me, Arunachala.

ஞிமிறுபோ னீயு மலர்ந்திலை யென்றே
நேர்நின் றனையென் னருணாசலா

ñimiṟupō ṉīyu malarntilai yeṉṟē
nērniṉ ṟaṉaiyeṉ ṉaruṇācalā

Like a bee, you stood before me saying that I had not yet blossomed; what is this, Arunachala?

தத்துவந் தெரியா தத்தனை யுற்றாய்
தத்துவ மிதுவென் னருணாசலா

tattuvan teriyā tattaṉai yuṟṟāy
tattuva mituveṉ ṉaruṇācalā

Though I did not know the truth, you came and made me yours; what is the truth of this, Arunachala?

தானே தானே தத்துவ மிதனைத்
தானே காட்டுவா யருணாசலா

tāṉē tāṉē tattuva mitaṉait
tāṉē kāṭṭuvā yaruṇācalā

You alone are the truth, your own self; show this truth to me yourself, Arunachala.

திரும்பி யகந்தனைத் தினமகக் கண்காண்
டெரியுமென் றனையென் னருணாசலா

tirumpi yakantaṉait tiṉamakak kaṇkāṇ
ṭeriyumeṉ ṟaṉaiyeṉ ṉaruṇācalā

You told me, 'Turn inward and look at yourself daily with the inner eye, and it will become clear'; what is this, Arunachala?

தீரமி லகத்திற் றேடியுந் தனையான்
றிரும்பவுற் றேனரு ளருணாசலா

tīrami lakattiṟ ṟēṭiyun taṉaiyāṉ
ṟirumpavuṟ ṟēṉaru ḷaruṇācalā

Searching for myself within the boundless heart, I came back and found you; grant grace, Arunachala.

துப்பறி வில்லா விப்பிறப் பென்பய
னொப்பிட வாயே னருணாசலா

tuppaṟi villā vippiṟap peṉpaya
ṉoppiṭa vāyē ṉaruṇācalā

What is the use of this birth, lacking real discernment? Come and make it worthwhile, Arunachala.

தூய்மன மொழியர் தோயுமுன் மெய்யகந்
தோயவே யருளென் னருணாசலா

tūymaṉa moḻiyar tōyumuṉ meyyakan
tōyavē yaruḷeṉ ṉaruṇācalā

Grant that I too may be immersed in your true being, in which those pure in mind and speech are immersed, Arunachala.

தெய்வமென் றுன்னைச் சாரவே யென்னைச்
சேர வொழித்தா யருணாசலா

teyvameṉ ṟuṉṉaic cāravē yeṉṉaic
cēra voḻittā yaruṇācalā

When I came to you as God, you destroyed me completely, Arunachala.

தேடா துற்றநற் றிருவரு ணிதியகத்
தியக்கந் தீர்த்தரு ளருணாசலா

tēṭā tuṟṟanaṟ ṟiruvaru ṇitiyakat
tiyakkan tīrttaru ḷaruṇācalā

Treasure of grace that came to me without my seeking, clear away the confusion of my mind, Arunachala.

தைரிய மோடுமுன் மெய்யக நாடயான்
றட்டழிந் தேனரு ளருணாசலா

tairiya mōṭumuṉ meyyaka nāṭayāṉ
ṟaṭṭaḻin tēṉaru ḷaruṇācalā

When I set out boldly to seek your true being, I was shaken and lost; grant grace, Arunachala.

தொட்டருட் கைமெய் கட்டிடா யெனிலியா
னட்டமா வேனரு ளருணாசலா

toṭṭaruṭ kaimey kaṭṭiṭā yeṉiliyā
ṉaṭṭamā vēṉaru ḷaruṇācalā

If you do not touch me with your hand of grace and embrace me, I am lost; grant grace, Arunachala.

தோடமி னீயகத் தோடொன்றி யென்றுஞ்சந்
தோடமொன் றிடவரு ளருணாசலா

tōṭami ṉīyakat tōṭoṉṟi yeṉṟuñcan
tōṭamoṉ ṟiṭavaru ḷaruṇācalā

Faultless one, become one with me within, so that joy may always remain; grant grace, Arunachala.

நகைக்கிட மிலைநின் னாடிய வெனையரு
ணகையிட்டுப் பார்நீ யருணாசலா

nakaikkiṭa milainiṉ ṉāṭiya veṉaiyaru
ṇakaiyiṭṭup pārnī yaruṇācalā

This is no time for mocking me, who sought you; look at me with a gracious smile, Arunachala.

நாணிலை நாடிட நானா யொன்றிநீ
தாணுவா நின்றனை யருணாசலா

nāṇilai nāṭiṭa nāṉā yoṉṟinī
tāṇuvā niṉṟaṉai yaruṇācalā

Have you no shame? When I sought you, you became one with me as myself and stood motionless like a pillar, Arunachala.

நின்னெரி யெரித்தெனை நீறாக் கிடுமுன்
னின்னருண் மழைபொழி யருணாசலா

niṉṉeri yeritteṉai nīṟāk kiṭumuṉ
ṉiṉṉaruṇ maḻaipoḻi yaruṇācalā

Before your fire burns me to ashes, pour down the rain of your grace, Arunachala.

நீநா னறப்புலி நிதங்களி மயமா
நின்றிடு நிலையரு ளருணாசலா

nīnā ṉaṟappuli nitaṅkaḷi mayamā
niṉṟiṭu nilaiyaru ḷaruṇācalā

Grant the state in which, in close embrace, 'you' and 'I' vanish and I remain forever in bliss, Arunachala.

நுண்ணுரு வுனையான் விண்ணுரு நண்ணிட
வெண்ணலை யிறுமென் றருணாசலா

nuṇṇuru vuṉaiyāṉ viṇṇuru naṇṇiṭa
veṇṇalai yiṟumeṉ ṟaruṇācalā

Subtle one, whose form is space, when will the waves of thought end, so that I may reach you, Arunachala?

நூலறி வறியாப் பேதைய னென்றன்
மாலறி வறுத்தரு ளருணாசலா

nūlaṟi vaṟiyāp pētaiya ṉeṉṟaṉ
mālaṟi vaṟuttaru ḷaruṇācalā

I am a simple soul who knows nothing of the scriptures; cut away my deluded knowledge and grant grace, Arunachala.

நெக்குநெக் குருகியான் புக்கிட வுனைப்புக
னக்கனா நின்றனை யருணாசலா

nekkunek kurukiyāṉ pukkiṭa vuṉaippuka
ṉakkaṉā niṉṟaṉai yaruṇācalā

As I melted and melted and came to take refuge in you, you stood there naked, Arunachala.

நேசமி லெனக்குன் னாசையைக் காட்டிநீ
மோசஞ் செயாதரு ளருணாசலா

nēcami leṉakkuṉ ṉācaiyaik kāṭṭinī
mōcañ ceyātaru ḷaruṇācalā

You showed your love to me, who had none for you; do not deceive me now, grant grace, Arunachala.

நைந்தழி கனியா னலனிலை பதத்தி
னாடியுட் கொள்நல மருணாசலா

naintaḻi kaṉiyā ṉalaṉilai patatti
ṉāṭiyuṭ koḷnala maruṇācalā

A fruit gone soft and rotten is of no use; take me while I am ripe and enjoy what is good, Arunachala.

நொந்திடா துன்றனைத் தந்தெனைக் கொண்டிலை
யந்தக னீயெனக் கருணாசலா

nontiṭā tuṉṟaṉait tanteṉaik koṇṭilai
yantaka ṉīyeṉak karuṇācalā

Without making me suffer, you gave yourself and took me; you are death itself to me, Arunachala.

நோக்கியே கருதிமெய் தாக்கியே பக்குவ
மாக்கிநீ யாண்டரு ளருணாசலா

nōkkiyē karutimey tākkiyē pakkuva
mākkinī yāṇṭaru ḷaruṇācalā

Looking at me, thinking of me and touching me, make me ripe and rule over me, Arunachala.

பற்றிமால் விடந்தலை யுற்றிறு முனமருள்
பற்றிட வருள்புரி யருணாசலா

paṟṟimāl viṭantalai yuṟṟiṟu muṉamaruḷ
paṟṟiṭa varuḷpuri yaruṇācalā

Before the poison of delusion takes hold, rises to my head and kills me, let your grace take hold of me, Arunachala.

பார்த்தருண் மாலறப் பார்த்திலை யெனினருள்
பாருனக் கார்சொல்வ ரருணாசலா

pārttaruṇ mālaṟap pārttilai yeṉiṉaruḷ
pāruṉak kārcolva raruṇācalā

Look at me with grace so that delusion ends; if you do not look, who will speak to you for me, Arunachala?

பித்துவிட் டுனைநேர் பித்தனாக் கினையருள்
பித்தந் தெளிமருந் தருணாசலா

pittuviṭ ṭuṉainēr pittaṉāk kiṉaiyaruḷ
pittan teḷimarun taruṇācalā

You freed me from madness and made me mad for you; grant the medicine that cures this madness, Arunachala.

பீதியி லுனைச்சார் பீதியி லெனைச்சேர்
பீதியுன் றனக்கே னருணாசலா

pītiyi luṉaiccār pītiyi leṉaiccēr
pītiyuṉ ṟaṉakkē ṉaruṇācalā

I came to you, the fearless one, without fear; why should you fear to unite with me, Arunachala?

புல்லறி வேதுரை நல்லறி வேதுரை
புல்லிட வேயரு ளருணாசலா

pullaṟi vēturai nallaṟi vēturai
pulliṭa vēyaru ḷaruṇācalā

Tell me what is petty knowledge and what is true knowledge, and grant that I may embrace it, Arunachala.

பூமண மாமனம் பூரண மணங்கொளப்
பூரண மணமரு ளருணாசலா

pūmaṇa māmaṉam pūraṇa maṇaṅkoḷap
pūraṇa maṇamaru ḷaruṇācalā

So that my mind, scented like a flower, may take on the whole fragrance, grant me complete union, Arunachala.

பெயர்நினைத் திடவே பிடித்திழுத் தனையுன்
பெருமையா ரறிவா ரருணாசலா

peyarniṉait tiṭavē piṭittiḻut taṉaiyuṉ
perumaiyā raṟivā raruṇācalā

As soon as I thought of your name, you seized me and drew me in; who can know your greatness, Arunachala?

பேய்த்தனம் விடவிடாப் பேயாப் பிடித்தெனைப்
பேயனாக் கினையென் னருணாசலா

pēyttaṉam viṭaviṭāp pēyāp piṭitteṉaip
pēyaṉāk kiṉaiyeṉ ṉaruṇācalā

To rid me of my madness, you seized me like a spirit that never lets go and made me mad for you; what is this, Arunachala?

பைங்கொடி யாநான் பற்றின்றி வாடாமற்
பற்றுக்கோ டாய்க்கா வருணாசலா

paiṅkoṭi yānāṉ paṟṟiṉṟi vāṭāmaṟ
paṟṟukkō ṭāykkā varuṇācalā

So that I do not wither like a tender creeper with nothing to cling to, be my support and protect me, Arunachala.

பொடியான் மயக்கியென் போதத்தைப் பறித்துன்
போதத்தைக் காட்டினை யருணாசலா

poṭiyāṉ mayakkiyeṉ pōtattaip paṟittuṉ
pōtattaik kāṭṭiṉai yaruṇācalā

Bewitching me as if with a powder, you stole away my awareness and showed me your own, Arunachala.

போக்கும் வரவுமில் பொதுவெளி யினிலருட்
போராட் டங்காட் டருணாசலா

pōkkum varavumil potuveḷi yiṉilaruṭ
pōrāṭ ṭaṅkāṭ ṭaruṇācalā

In the open space where there is no coming or going, show me the struggle of grace, Arunachala.

பௌதிக மாமுடற் பற்றற்று நாளுமுன்
பவிசுகண் டுறவரு ளருணாசலா

pautika māmuṭaṟ paṟṟaṟṟu nāḷumuṉ
pavicukaṇ ṭuṟavaru ḷaruṇācalā

Grant that, free from attachment to this physical body, I may see your splendour every day and become one with you, Arunachala.

மலைமருந் திடநீ மலைத்திட வோவருண்
மலைமருந் தாயொளி ரருணாசலா

malaimarun tiṭanī malaittiṭa vōvaruṇ
malaimarun tāyoḷi raruṇācalā

Once you have given the medicine for bewilderment, should I still be bewildered? You shine as the healing medicine in the form of a hill, Arunachala.

மானங்கொண் டுறுபவர் மானத்தை யழித்தபி
மானமில் லாதொளி ரருணாசலா

māṉaṅkoṇ ṭuṟupavar māṉattai yaḻittapi
māṉamil lātoḷi raruṇācalā

You destroy the pride of those who come to you proudly, and then shine free of all pride, Arunachala.

மிஞ்சிடிற் கெஞ்சிடுங் கொஞ்ச வறிவனியான்
வஞ்சியா தருளெனை யருணாசலா

miñciṭiṟ keñciṭuṅ koñca vaṟivaṉiyāṉ
vañciyā taruḷeṉai yaruṇācalā

I am of little sense, one who pleads when others turn harsh; do not deceive me, grant me grace, Arunachala.

மீகாம னில்லாமன் மாகாற் றலைகல
மாகாமற் காத்தரு ளருணாசலா

mīkāma ṉillāmaṉ mākāṟ ṟalaikala
mākāmaṟ kāttaru ḷaruṇācalā

Like a ship in a great storm with no helmsman, keep me from being wrecked, Arunachala.

முடியடி காணா முடிவிடுத் தனைநேர்
முடிவிடக் கடனிலை யருணாசலா

muṭiyaṭi kāṇā muṭiviṭut taṉainēr
muṭiviṭak kaṭaṉilai yaruṇācalā

You whose top and foot could not be found, you began to undo the knot; is it not your duty to undo it to the end, Arunachala?

மூக்கிலன் முன்காட்டு முகுரமா காதெனைத்
தூக்கி யணைந்தரு ளருணாசலா

mūkkilaṉ muṉkāṭṭu mukuramā kāteṉait
tūkki yaṇaintaru ḷaruṇācalā

Do not be like a mirror held up before a man without a nose; lift me up and embrace me, Arunachala.

மெய்யகத் தின்மன மென்மல ரணையினா
மெய்கலந் திடவரு ளருணாசலா

meyyakat tiṉmaṉa meṉmala raṇaiyiṉā
meykalan tiṭavaru ḷaruṇācalā

In the house of truth, on the soft flower bed of the mind, grant that we may become one in truth, Arunachala.

மேன்மேற் றாழ்ந்திடு மெல்லியர்ச் சேர்ந்துநீ
மேன்மையுற் றனையென் னருணாசலா

mēṉmēṟ ṟāḻntiṭu melliyarc cērntunī
mēṉmaiyuṟ ṟaṉaiyeṉ ṉaruṇācalā

Keeping company with the humble who sink ever lower, you yourself became exalted; what is this, Arunachala?

மைமய னீத்தருண் மையினா லுனதுண்
மைவச மாக்கினை யருணாசலா

maimaya ṉīttaruṇ maiyiṉā luṉatuṇ
maivaca mākkiṉai yaruṇācalā

Removing the darkness of delusion with the eye-salve of grace, you brought me under the sway of your truth, Arunachala.

மொட்டை யடித்தெனை வெட்ட வெளியினீ
நட்டமா டினையென் னருணாசலா

moṭṭai yaṭitteṉai veṭṭa veḷiyiṉī
naṭṭamā ṭiṉaiyeṉ ṉaruṇācalā

Shaving me bare, you danced in the wide open space; what is this, Arunachala?

மோகந் தவிர்த்துன் மோகமா வைத்துமென்
மோகந்தீ ராயென் னருணாசலா

mōkan tavirttuṉ mōkamā vaittumeṉ
mōkantī rāyeṉ ṉaruṇācalā

You ended my infatuation and made me infatuated with you; why do you not end this infatuation, Arunachala?

மௌனியாய்க் கற்போன் மலரா திருந்தான்
மௌனமி தாமோ வருணாசலா

mauṉiyāyk kaṟpōṉ malarā tiruntāṉ
mauṉami tāmō varuṇācalā

If one stays silent like a stone and does not blossom, is that true silence, Arunachala?

யவனென் வாயின் மண்ணினை யட்டி
யென்பிழைப் பொழித்த தருணாசலா

yavaṉeṉ vāyiṉ maṇṇiṉai yaṭṭi
yeṉpiḻaip poḻitta taruṇācalā

Who was it that threw earth in my mouth and ended my livelihood, Arunachala?

யாருமறி யாதென் மதியினை மருட்டி
யெவர்கொளை கொண்ட தருணாசலா

yārumaṟi yāteṉ matiyiṉai maruṭṭi
yevarkoḷai koṇṭa taruṇācalā

Who was it that confused my mind without anyone knowing and robbed me, Arunachala?

ரமணனென் றுரைத்தேன் ரோசங் கொளாதெனை
ரமித்திடச் செயவா வருணாசலா

ramaṇaṉeṉ ṟuraittēṉ rōcaṅ koḷāteṉai
ramittiṭac ceyavā varuṇācalā

I called you Ramana; do not take offence, come and make me delight in you, Arunachala.

ராப்பக லில்லா வெறுவெளி வீட்டில்
ரமித்திடு வோம்வா வருணாசலா

rāppaka lillā veṟuveḷi vīṭṭil
ramittiṭu vōmvā varuṇācalā

Come, let us delight together in the empty, open home where there is neither night nor day, Arunachala.

லட்சியம் வைத்தரு ளஸ்திரம் விட்டெனைப்
பட்சித்தாய் பிராணனோ டருணாசலா

laṭciyam vaittaru ḷastiram viṭṭeṉaip
paṭcittāy pirāṇaṉō ṭaruṇācalā

Taking aim, you let loose the arrow of grace and devoured me alive, Arunachala.

லாபநீ யிகபர லாபமி லெனையுற்று
லாபமென் னுற்றனை யருணாசலா

lāpanī yikapara lāpami leṉaiyuṟṟu
lāpameṉ ṉuṟṟaṉai yaruṇācalā

You are the true gain; what did you gain by coming to me, who have no gain in this world or the next, Arunachala?

வரும்படி சொலிலை வந்தென் படியள
வருந்திடுன் றலைவிதி யருணாசலா

varumpaṭi colilai vanteṉ paṭiyaḷa
varuntiṭuṉ ṟalaiviti yaruṇācalā

You did not tell me to come; I came of myself, so measure out my portion; bearing it is now your lot, Arunachala.

வாவென் றகம்புக்குன் வாழ்வரு ளன்றேயென்
வாழ்விழந் தேனரு ளருணாசலா

vāveṉ ṟakampukkuṉ vāḻvaru ḷaṉṟēyeṉ
vāḻviḻan tēṉaru ḷaruṇācalā

The day you said 'Come', entered my heart and gave me your life, I lost my own life; grant grace, Arunachala.

விட்டிடிற் கட்டமாம் விட்டிடா துனையுயிர்
விட்டிட வருள்புரி யருணாசலா

viṭṭiṭiṟ kaṭṭamām viṭṭiṭā tuṉaiyuyir
viṭṭiṭa varuḷpuri yaruṇācalā

If you let me go, it will be misery; grant that I may give up my life without letting go of you, Arunachala.

வீடுவிட் டீர்த்துள வீடுபுக்குப் பையவுன்
வீடுகாட் டினையரு ளருணாசலா

vīṭuviṭ ṭīrttuḷa vīṭupukkup paiyavuṉ
vīṭukāṭ ṭiṉaiyaru ḷaruṇācalā

You drew me out of my house, entered the house of my heart, and gently showed me your own home (liberation); grant grace, Arunachala.

வெளிவிட்டே னுன்செயல் வெறுத்திடா துன்னருள்
வெளிவிட் டெனைக்கா வருணாசலா

veḷiviṭṭē ṉuṉceyal veṟuttiṭā tuṉṉaruḷ
veḷiviṭ ṭeṉaikkā varuṇācalā

I have made your doings known; do not be displeased, but pour out your grace and protect me, Arunachala.

வேதாந் தத்தே வேறற விளங்கும்
வேதப் பொருளரு ளருணாசலா

vētān tattē vēṟaṟa viḷaṅkum
vētap poruḷaru ḷaruṇācalā

Grant me the meaning of the Vedas, which shines in Vedanta free of all difference, Arunachala.

வைதலை வாழ்த்தா வைத்தருட் குடியா
வைத்தெனை விடாதரு ளருணாசலா

vaitalai vāḻttā vaittaruṭ kuṭiyā
vaitteṉai viṭātaru ḷaruṇācalā

Take my scolding as praise, keep me as one who dwells in your grace, and never let me go, Arunachala.

அம்புவி லாலிபோ லன்புரு வுனிலெனை
யன்பாக் கரைத்தரு ளருணாசலா

ampuvi lālipō laṉpuru vuṉileṉai
yaṉpāk karaittaru ḷaruṇācalā

Like a hailstone in water, melt me as love into you, whose form is love, Arunachala.

அருணையென் றெண்ணயா னருட்கண்ணி பட்டேனுன்
னருள்வலை தப்புமோ வருணாசலா

aruṇaiyeṉ ṟeṇṇayā ṉaruṭkaṇṇi paṭṭēṉuṉ
ṉaruḷvalai tappumō varuṇācalā

When I merely thought 'Arunai', I was caught in the snare of your grace; can anyone escape the net of your grace, Arunachala?

சிந்தித் தருட்படச் சிலந்திபோற் கட்டிச்
சிறையிட் டுண்டனை யருணாசலா

cintit taruṭpaṭac cilantipōṟ kaṭṭic
ciṟaiyiṭ ṭuṇṭaṉai yaruṇācalā

Planning that I be caught in grace, you bound me like a spider, made me your prisoner and devoured me, Arunachala.

அன்பொடுன் னாமங்கே ளன்பர்த மன்பருக்
கன்பனா யிடவரு ளருணாசலா

aṉpoṭuṉ ṉāmaṅkē ḷaṉparta maṉparuk
kaṉpaṉā yiṭavaru ḷaruṇācalā

Grant that I may be a lover of the devotees of those who hear your name with love, Arunachala.

என்போலுந் தீனரை யின்புறக் காத்துநீ
யெந்நாளும் வாழ்ந்தரு ளருணாசலா

eṉpōlun tīṉarai yiṉpuṟak kāttunī
yennāḷum vāḻntaru ḷaruṇācalā

Protect the humble like me so that they rejoice, and may you live and grant grace for all time, Arunachala.

என்புரு கன்பர்த மின்சொற்கொள் செவியுமென்
புன்மொழி கொளவரு ளருணாசலா

eṉpuru kaṉparta miṉcoṟkoḷ ceviyumeṉ
puṉmoḻi koḷavaru ḷaruṇācalā

Grant that your ears, which take in the sweet words of devotees whose very bones melt with love, may also take in my poor words, Arunachala.

பொறுமையாம் பூதர புன்சொலை நன்சொலாப்
பொறுத்தரு ளிஷ்டம்பின் னருணாசலா

poṟumaiyām pūtara puṉcolai naṉcolāp
poṟuttaru ḷiṣṭampiṉ ṉaruṇācalā

Mountain of patience, bear with my poor words as if they were good ones, and then grant grace as you please, Arunachala.

மாலை யளித்தரு ணாசல ரமணவென்
மாலை யணிந்தரு ளருணாசலா

mālai yaḷittaru ṇācala ramaṇaveṉ
mālai yaṇintaru ḷaruṇācalā

Arunachala Ramana, you gave me a garland; now wear my garland and grant grace, Arunachala.

அருணா சலம்வாழி யன்பர் களும்வாழி
அக்ஷர மணமாலை வாழி

aruṇā calamvāḻi yaṉpar kaḷumvāḻi
akṣara maṇamālai vāḻi

Thus ends the hymn with a blessing: long live Arunachala, long live the devotees, long live this Akshara Manamalai.