Navagraha Stotram

जपाकुसुमसङ्काशं काश्यपेयं महाद्युतिम् ।
तमोऽरिं सर्वपापघ्नं प्रणतोऽस्मि दिवाकरम् ॥

ஜபாகுஸுமஸங்காஶம் காஶ்யபேயம் மஹாத்யுதிம் ।
தமோரிம் ஸர்வபாபக்நம் ப்ரணதோஸ்மி திவாகரம் ॥

జపాకుసుమసఙ్కాశం కాశ్యపేయం మహాద్యుతిమ్ ।
తమోఽరిం సర్వపాపఘ్నం ప్రణతోఽస్మి దివాకరమ్ ॥

ಜಪಾಕುಸುಮಸಙ್ಕಾಶಂ ಕಾಶ್ಯಪೇಯಂ ಮಹಾದ್ಯುತಿಮ್ ।
ತಮೋಽರಿಂ ಸರ್ವಪಾಪಘ್ನಂ ಪ್ರಣತೋಽಸ್ಮಿ ದಿವಾಕರಮ್ ॥

ജപാകുസുമസങ്കാശം കാശ്യപേയം മഹാദ്യുതിമ് ।
തമോഽരിം സര്വപാപഘ്നം പ്രണതോഽസ്മി ദിവാകരമ് ॥

japākusumasaṅkāśaṃ kāśyapeyaṃ mahādyutim |
tamo'riṃ sarvapāpaghnaṃ praṇato'smi divākaram ||

I bow to the Sun, maker of the day, red like the hibiscus flower, son of Kashyapa, of great brilliance, enemy of darkness and destroyer of all sins.

दधिशङ्खतुषाराभं क्षीरोदार्णवसम्भवम् ।
नमामि शशिनं सोमं शम्भोर्मुकुटभूषणम् ॥

ததிஶங்கதுஷாராபம் க்ஷீரோதார்ணவஸம்பவம் ।
நமாமி ஶஶிநம் ஸோமம் ஶம்போர்முகுடபூஷணம் ॥

దధిశఙ్ఖతుషారాభం క్షీరోదార్ణవసమ్భవమ్ ।
నమామి శశినం సోమం శమ్భోర్ముకుటభూషణమ్ ॥

ದಧಿಶಙ್ಖತುಷಾರಾಭಂ ಕ್ಷೀರೋದಾರ್ಣವಸಮ್ಭವಮ್ ।
ನಮಾಮಿ ಶಶಿನಂ ಸೋಮಂ ಶಮ್ಭೋರ್ಮುಕುಟಭೂಷಣಮ್ ॥

ദധിശങ്ഖതുഷാരാഭം ക്ഷീരോദാര്ണവസമ്ഭവമ് ।
നമാമി ശശിനം സോമം ശമ്ഭോര്മുകുടഭൂഷണമ് ॥

dadhiśaṅkhatuṣārābhaṃ kṣīrodārṇavasambhavam |
namāmi śaśinaṃ somaṃ śambhormukuṭabhūṣaṇam ||

I bow to the Moon, Soma, who bears the mark of the hare, white like curd, conch and frost, born from the ocean of milk, the ornament on Shiva's crown.

धरणीगर्भसम्भूतं विद्युत्कान्तिसमप्रभम् ।
कुमारं शक्तिहस्तं तं मङ्गलं प्रणमाम्यहम् ॥

தரணீகர்பஸம்பூதம் வித்யுத்காந்திஸமப்ரபம் ।
குமாரம் ஶக்திஹஸ்தம் தம் மங்கலம் ப்ரணமாம்யஹம் ॥

ధరణీగర్భసమ్భూతం విద్యుత్కాన్తిసమప్రభమ్ ।
కుమారం శక్తిహస్తం తం మఙ్గలం ప్రణమామ్యహమ్ ॥

ಧರಣೀಗರ್ಭಸಮ್ಭೂತಂ ವಿದ್ಯುತ್ಕಾನ್ತಿಸಮಪ್ರಭಮ್ ।
ಕುಮಾರಂ ಶಕ್ತಿಹಸ್ತಂ ತಂ ಮಙ್ಗಲಂ ಪ್ರಣಮಾಮ್ಯಹಮ್ ॥

ധരണീഗര്ഭസമ്ഭൂതം വിദ്യുത്കാന്തിസമപ്രഭമ് ।
കുമാരം ശക്തിഹസ്തം തം മങ്ഗലം പ്രണമാമ്യഹമ് ॥

dharaṇīgarbhasambhūtaṃ vidyutkāntisamaprabham |
kumāraṃ śaktihastaṃ taṃ maṅgalaṃ praṇamāmyaham ||

I bow to Mangala (Mars), born of the Earth, shining with the brilliance of lightning, the youth who holds a spear.

प्रियङ्गुकलिकाश्यामं रूपेणाप्रतिमं बुधम् ।
सौम्यं सौम्यगुणोपेतं तं बुधं प्रणमाम्यहम् ॥

ப்ரியங்குகலிகாஶ்யாமம் ரூபேணாப்ரதிமம் புதம் ।
ஸௌம்யம் ஸௌம்யகுணோபேதம் தம் புதம் ப்ரணமாம்யஹம் ॥

ప్రియఙ్గుకలికాశ్యామం రూపేణాప్రతిమం బుధమ్ ।
సౌమ్యం సౌమ్యగుణోపేతం తం బుధం ప్రణమామ్యహమ్ ॥

ಪ್ರಿಯಙ್ಗುಕಲಿಕಾಶ್ಯಾಮಂ ರೂಪೇಣಾಪ್ರತಿಮಂ ಬುಧಮ್ ।
ಸೌಮ್ಯಂ ಸೌಮ್ಯಗುಣೋಪೇತಂ ತಂ ಬುಧಂ ಪ್ರಣಮಾಮ್ಯಹಮ್ ॥

പ്രിയങ്ഗുകലികാശ്യാമം രൂപേണാപ്രതിമം ബുധമ് ।
സൌമ്യം സൌമ്യഗുണോപേതം തം ബുധം പ്രണമാമ്യഹമ് ॥

priyaṅgukalikāśyāmaṃ rūpeṇāpratimaṃ budham |
saumyaṃ saumyaguṇopetaṃ taṃ budhaṃ praṇamāmyaham ||

I bow to Budha (Mercury), dark like the bud of the priyangu plant, of matchless form, gentle and endowed with gentle qualities.

देवानां च ऋषीणां च गुरुं काञ्चनसन्निभम् ।
बुद्धिभूतं त्रिलोकेशं तं नमामि बृहस्पतिम् ॥

தேவாநாம் ச ருஷீணாம் ச குரும் காஞ்சநஸந்நிபம் ।
புத்திபூதம் த்ரிலோகேஶம் தம் நமாமி ப்ருஹஸ்பதிம் ॥

దేవానాం చ ఋషీణాం చ గురుం కాఞ్చనసన్నిభమ్ ।
బుద్ధిభూతం త్రిలోకేశం తం నమామి బృహస్పతిమ్ ॥

ದೇವಾನಾಂ ಚ ಋಷೀಣಾಂ ಚ ಗುರುಂ ಕಾಞ್ಚನಸನ್ನಿಭಮ್ ।
ಬುದ್ಧಿಭೂತಂ ತ್ರಿಲೋಕೇಶಂ ತಂ ನಮಾಮಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿಮ್ ॥

ദേവാനാം ച ഋഷീണാം ച ഗുരും കാഞ്ചനസന്നിഭമ് ।
ബുദ്ധിഭൂതം ത്രിലോകേശം തം നമാമി ബൃഹസ്പതിമ് ॥

devānāṃ ca ṛṣīṇāṃ ca guruṃ kāñcanasannibham |
buddhibhūtaṃ trilokeśaṃ taṃ namāmi bṛhaspatim ||

I bow to Brihaspati (Jupiter), teacher of the gods and the sages, golden in colour, wisdom itself, lord of the three worlds.

हिमकुन्दमृणालाभं दैत्यानां परमं गुरुम् ।
सर्वशास्त्रप्रवक्तारं भार्गवं प्रणमाम्यहम् ॥

ஹிமகுந்தம்ருணாலாபம் தைத்யாநாம் பரமம் குரும் ।
ஸர்வஶாஸ்த்ரப்ரவக்தாரம் பார்கவம் ப்ரணமாம்யஹம் ॥

హిమకున్దమృణాలాభం దైత్యానాం పరమం గురుమ్ ।
సర్వశాస్త్రప్రవక్తారం భార్గవం ప్రణమామ్యహమ్ ॥

ಹಿಮಕುನ್ದಮೃಣಾಲಾಭಂ ದೈತ್ಯಾನಾಂ ಪರಮಂ ಗುರುಮ್ ।
ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಪ್ರವಕ್ತಾರಂ ಭಾರ್ಗವಂ ಪ್ರಣಮಾಮ್ಯಹಮ್ ॥

ഹിമകുന്ദമൃണാലാഭം ദൈത്യാനാം പരമം ഗുരുമ് ।
സര്വശാസ്ത്രപ്രവക്താരം ഭാര്ഗവം പ്രണമാമ്യഹമ് ॥

himakundamṛṇālābhaṃ daityānāṃ paramaṃ gurum |
sarvaśāstrapravaktāraṃ bhārgavaṃ praṇamāmyaham ||

I bow to Bhargava, Shukra (Venus), white like snow, jasmine and lotus fibre, the supreme teacher of the daityas, expounder of all the sciences.

नीलाञ्जनसमाभासं रविपुत्रं यमाग्रजम् ।
छायामार्तण्डसम्भूतं तं नमामि शनैश्चरम् ॥

நீலாஞ்ஜநஸமாபாஸம் ரவிபுத்ரம் யமாக்ரஜம் ।
சாயாமார்தண்டஸம்பூதம் தம் நமாமி ஶநைஶ்சரம் ॥

నీలాఞ్జనసమాభాసం రవిపుత్రం యమాగ్రజమ్ ।
ఛాయామార్తణ్డసమ్భూతం తం నమామి శనైశ్చరమ్ ॥

ನೀಲಾಞ್ಜನಸಮಾಭಾಸಂ ರವಿಪುತ್ರಂ ಯಮಾಗ್ರಜಮ್ ।
ಛಾಯಾಮಾರ್ತಣ್ಡಸಮ್ಭೂತಂ ತಂ ನಮಾಮಿ ಶನೈಶ್ಚರಮ್ ॥

നീലാഞ്ജനസമാഭാസം രവിപുത്രം യമാഗ്രജമ് ।
ഛായാമാര്തണ്ഡസമ്ഭൂതം തം നമാമി ശനൈശ്ചരമ് ॥

nīlāñjanasamābhāsaṃ raviputraṃ yamāgrajam |
chāyāmārtaṇḍasambhūtaṃ taṃ namāmi śanaiścaram ||

I bow to Shanaishchara (Saturn), the slow-moving one, dark like blue collyrium, son of the Sun and elder brother of Yama, born of Chhaya and Martanda.

अर्धकायं महावीर्यं चन्द्रादित्यविमर्दनम् ।
सिंहिकागर्भसम्भूतं तं राहुं प्रणमाम्यहम् ॥

அர்தகாயம் மஹாவீர்யம் சந்த்ராதித்யவிமர்தநம் ।
ஸிம்ஹிகாகர்பஸம்பூதம் தம் ராஹும் ப்ரணமாம்யஹம் ॥

అర్ధకాయం మహావీర్యం చన్ద్రాదిత్యవిమర్దనమ్ ।
సింహికాగర్భసమ్భూతం తం రాహుం ప్రణమామ్యహమ్ ॥

ಅರ್ಧಕಾಯಂ ಮಹಾವೀರ್ಯಂ ಚನ್ದ್ರಾದಿತ್ಯವಿಮರ್ದನಮ್ ।
ಸಿಂಹಿಕಾಗರ್ಭಸಮ್ಭೂತಂ ತಂ ರಾಹುಂ ಪ್ರಣಮಾಮ್ಯಹಮ್ ॥

അര്ധകായം മഹാവീര്യം ചന്ദ്രാദിത്യവിമര്ദനമ് ।
സിംഹികാഗര്ഭസമ്ഭൂതം തം രാഹും പ്രണമാമ്യഹമ് ॥

ardhakāyaṃ mahāvīryaṃ candrādityavimardanam |
siṃhikāgarbhasambhūtaṃ taṃ rāhuṃ praṇamāmyaham ||

I bow to Rahu, who has half a body, of great might, the one who eclipses the Moon and the Sun, born from the womb of Simhika.

पलाशपुष्पसङ्काशं तारकाग्रहमस्तकम् ।
रौद्रं रौद्रात्मकं घोरं तं केतुं प्रणमाम्यहम् ॥

பலாஶபுஷ்பஸங்காஶம் தாரகாக்ரஹமஸ்தகம் ।
ரௌத்ரம் ரௌத்ராத்மகம் கோரம் தம் கேதும் ப்ரணமாம்யஹம் ॥

పలాశపుష్పసఙ్కాశం తారకాగ్రహమస్తకమ్ ।
రౌద్రం రౌద్రాత్మకం ఘోరం తం కేతుం ప్రణమామ్యహమ్ ॥

ಪಲಾಶಪುಷ್ಪಸಙ್ಕಾಶಂ ತಾರಕಾಗ್ರಹಮಸ್ತಕಮ್ ।
ರೌದ್ರಂ ರೌದ್ರಾತ್ಮಕಂ ಘೋರಂ ತಂ ಕೇತುಂ ಪ್ರಣಮಾಮ್ಯಹಮ್ ॥

പലാശപുഷ്പസങ്കാശം താരകാഗ്രഹമസ്തകമ് ।
രൌദ്രം രൌദ്രാത്മകം ഘോരം തം കേതും പ്രണമാമ്യഹമ് ॥

palāśapuṣpasaṅkāśaṃ tārakāgrahamastakam |
raudraṃ raudrātmakaṃ ghoraṃ taṃ ketuṃ praṇamāmyaham ||

I bow to Ketu, red like the palasha flower, the head among stars and planets, fierce, of fierce nature and formidable.

इति व्यासमुखोद्गीतं यः पठेत्सुसमाहितः ।
दिवा वा यदि वा रात्रौ विघ्नशान्तिर्भविष्यति ॥

இதி வ்யாஸமுகோத்கீதம் யஃ படேத்ஸுஸமாஹிதஃ ।
திவா வா யதி வா ராத்ரௌ விக்நஶாந்திர்பவிஷ்யதி ॥

ఇతి వ్యాసముఖోద్గీతం యః పఠేత్సుసమాహితః ।
దివా వా యది వా రాత్రౌ విఘ్నశాన్తిర్భవిష్యతి ॥

ಇತಿ ವ್ಯಾಸಮುಖೋದ್ಗೀತಂ ಯಃ ಪಠೇತ್ಸುಸಮಾಹಿತಃ ।
ದಿವಾ ವಾ ಯದಿ ವಾ ರಾತ್ರೌ ವಿಘ್ನಶಾನ್ತಿರ್ಭವಿಷ್ಯತಿ ॥

ഇതി വ്യാസമുഖോദ്ഗീതം യഃ പഠേത്സുസമാഹിതഃ ।
ദിവാ വാ യദി വാ രാത്രൌ വിഘ്നശാന്തിര്ഭവിഷ്യതി ॥

iti vyāsamukhodgītaṃ yaḥ paṭhetsusamāhitaḥ |
divā vā yadi vā rātrau vighnaśāntirbhaviṣyati ||

Of the one who recites with a collected mind this hymn sung by Vyasa, whether by day or by night, it is said that obstacles will be calmed.

नरनारीनृपाणां च भवेद्दुःस्वप्ननाशनम् ।
ऐश्वर्यमतुलं तेषामारोग्यं पुष्टिवर्धनम् ॥

நரநாரீந்ருபாணாம் ச பவேத்துஃஸ்வப்நநாஶநம் ।
ஐஶ்வர்யமதுலம் தேஷாமாரோக்யம் புஷ்டிவர்தநம் ॥

నరనారీనృపాణాం చ భవేద్దుఃస్వప్ననాశనమ్ ।
ఐశ్వర్యమతులం తేషామారోగ్యం పుష్టివర్ధనమ్ ॥

ನರನಾರೀನೃಪಾಣಾಂ ಚ ಭವೇದ್ದುಃಸ್ವಪ್ನನಾಶನಮ್ ।
ಐಶ್ವರ್ಯಮತುಲಂ ತೇಷಾಮಾರೋಗ್ಯಂ ಪುಷ್ಟಿವರ್ಧನಮ್ ॥

നരനാരീനൃപാണാം ച ഭവേദ്ദുഃസ്വപ്നനാശനമ് ।
ഐശ്വര്യമതുലം തേഷാമാരോഗ്യം പുഷ്ടിവര്ധനമ് ॥

naranārīnṛpāṇāṃ ca bhavedduḥsvapnanāśanam |
aiśvaryamatulaṃ teṣāmārogyaṃ puṣṭivardhanam ||

The traditional verse says that for men, women and kings it removes bad dreams, and speaks of unequalled prosperity, health and growing strength for them.

ग्रहनक्षत्रजाः पीडास्तस्कराग्निसमुद्भवाः ।
ताः सर्वाः प्रशमं यान्ति व्यासो ब्रूते न संशयः ॥

க்ரஹநக்ஷத்ரஜாஃ பீடாஸ்தஸ்கராக்நிஸமுத்பவாஃ ।
தாஃ ஸர்வாஃ ப்ரஶமம் யாந்தி வ்யாஸோ ப்ரூதே ந ஸம்ஶயஃ ॥

గ్రహనక్షత్రజాః పీడాస్తస్కరాగ్నిసముద్భవాః ।
తాః సర్వాః ప్రశమం యాన్తి వ్యాసో బ్రూతే న సంశయః ॥

ಗ್ರಹನಕ್ಷತ್ರಜಾಃ ಪೀಡಾಸ್ತಸ್ಕರಾಗ್ನಿಸಮುದ್ಭವಾಃ ।
ತಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಪ್ರಶಮಂ ಯಾನ್ತಿ ವ್ಯಾಸೋ ಬ್ರೂತೇ ನ ಸಂಶಯಃ ॥

ഗ്രഹനക്ഷത്രജാഃ പീഡാസ്തസ്കരാഗ്നിസമുദ്ഭവാഃ ।
താഃ സര്വാഃ പ്രശമം യാന്തി വ്യാസോ ബ്രൂതേ ന സംശയഃ ॥

grahanakṣatrajāḥ pīḍāstaskarāgnisamudbhavāḥ |
tāḥ sarvāḥ praśamaṃ yānti vyāso brūte na saṃśayaḥ ||

Troubles said to arise from the planets and stars, and from thieves and fire, all subside: so Vyasa declares, without doubt.