Sakalakalavalli Malai

வெண்டா மரைக்கன்றி நின்பதந் தாங்கவென் வெள்ளையுள்ளத்
தண்டா மரைக்குத் தகாதுகொ லோசக மேழுமளித்
துண்டா னுறங்க வொழித்தான்பித் தாகவுண் டாக்கும்வண்ணம்
கண்டான் சுவைகொள் கரும்பே சகல கலாவல்லியே

veṇṭā maraikkaṉṟi niṉpatan tāṅkaveṉ veḷḷaiyuḷḷat
taṇṭā maraikkut takātuko lōcaka mēḻumaḷit
tuṇṭā ṉuṟaṅka voḻittāṉpit tākavuṇ ṭākkumvaṇṇam
kaṇṭāṉ cuvaikoḷ karumpē cakala kalāvalliyē

O Goddess, is the cool lotus of my pure white heart not fit to bear your feet, as the white lotus does? You are the sweet sugarcane tasted by Brahma, who goes on creating while Vishnu, having guarded and swallowed the seven worlds, sleeps and Shiva, who destroys them, roams like one possessed, O Sakalakalavalli, mistress of all the arts.

நாடும் பொருட்சுவை சொற்சுவை தோய்தர நாற்கவியும்
பாடும் பணியிற் பணித்தருள் வாய்பங்க யாசனத்திற்
கூடும் பசும்பொற் கொடியே கனதனக் குன்றுமைம்பாற்
காடுஞ் சுமக்குங் கரும்பே சகல கலாவல்லியே

nāṭum poruṭcuvai coṟcuvai tōytara nāṟkaviyum
pāṭum paṇiyiṟ paṇittaruḷ vāypaṅka yācaṉattiṟ
kūṭum pacumpoṟ koṭiyē kaṉataṉak kuṉṟumaimpāṟ
kāṭuñ cumakkuṅ karumpē cakala kalāvalliyē

Command me to the service of singing the four kinds of poetry, steeped in the flavour of meaning and the flavour of words that the learned seek. O fresh golden creeper seated on the lotus, O sugarcane who bears full breasts like hills and a forest of fivefold braided hair, O Sakalakalavalli.

அளிக்குஞ் செழுந்தமிழ்த் தெள்ளமு தார்ந்துன் னருட்கடலிற்
குளிக்கும் படிக்கென்று கூடுங்கொ லோவுளங் கொண்டுதெள்ளித்
தெளிக்கும் பனுவற் புலவோர் கவிமழை சிந்தக்கண்டு
களிக்குங் கலாப மயிலே சகல கலாவல்லியே

aḷikkuñ ceḻuntamiḻt teḷḷamu tārntuṉ ṉaruṭkaṭaliṟ
kuḷikkum paṭikkeṉṟu kūṭuṅko lōvuḷaṅ koṇṭuteḷḷit
teḷikkum paṉuvaṟ pulavōr kavimaḻai cintakkaṇṭu
kaḷikkuṅ kalāpa mayilē cakala kalāvalliyē

Will it ever come to pass that I drink the clear nectar of rich Tamil that you bestow and bathe in the ocean of your grace? O peacock with spread plumes, who dances for joy on seeing the rain of verse poured by poets who sift and refine their songs with care, O Sakalakalavalli.

தூக்கும் பனுவற் துறைதோய்ந்த கல்வியுஞ் சொற்சுவைதோய்
வாக்கும் பெருகப் பணித்தருள் வாய்வட நூற்கடலும்
தேக்குஞ் செழுந்தமிழ்ச் செல்வமுந் தொண்டர்செந் நாவினின்று
காக்குங் கருணைக் கடலே சகல கலாவல்லியே

tūkkum paṉuvaṟ tuṟaitōynta kalviyuñ coṟcuvaitōy
vākkum perukap paṇittaruḷ vāyvaṭa nūṟkaṭalum
tēkkuñ ceḻuntamiḻc celvamun toṇṭarcen nāviṉiṉṟu
kākkuṅ karuṇaik kaṭalē cakala kalāvalliyē

Grant in abundance learning steeped in the branches of weighty texts, and speech steeped in the sweetness of words. O ocean of compassion who dwells on the devoted tongues of your servants and from there guards both the vast sea of Sanskrit lore and the rich treasure of Tamil, O Sakalakalavalli.

பஞ்சப் பிதந்தரு செய்யபொற் பாதபங் கேருகமென்
நெஞ்சத் தடத்தல ராததென் னேநெடுந் தாட்கமலத்
தஞ்சத் துவச முயர்த்தோன்செந் நாவு மகமும்வெள்ளைக்
கஞ்சத் தவிசொத் திருந்தாய் சகல கலாவல்லியே

pañcap pitantaru ceyyapoṟ pātapaṅ kērukameṉ
neñcat taṭattala rātateṉ ṉēneṭun tāṭkamalat
tañcat tuvaca muyarttōṉcen nāvu makamumveḷḷaik
kañcat tavicot tiruntāy cakala kalāvalliyē

Why do your red, golden lotus feet, soft and soothing as cotton, not blossom in the pond of my heart? You dwell on the tongue and in the heart of Brahma, who raises the swan banner and sits on the long-stemmed lotus, as on your own white lotus seat, O Sakalakalavalli.

பண்ணும் பரதமுங் கல்வியுந் தீஞ்சொற் பனுவலும்யான்
எண்ணும் பொழுதெளி தெய்தநல் காயெழு தாமறையும்
விண்ணும் புவியும் புனலுங் கனலும்வெங் காலுமன்பர்
கண்ணுங் கருத்து நிறைந்தாய் சகல கலாவல்லியே

paṇṇum paratamuṅ kalviyun tīñcoṟ paṉuvalumyāṉ
eṇṇum poḻuteḷi teytanal kāyeḻu tāmaṟaiyum
viṇṇum puviyum puṉaluṅ kaṉalumveṅ kālumaṉpar
kaṇṇuṅ karuttu niṟaintāy cakala kalāvalliyē

Grant that music, dance, learning and verses of sweet words come to me easily whenever I think of them. You pervade the unwritten Veda, the sky, the earth, water, fire and the fierce wind, and fill the eyes and the minds of those who love you, O Sakalakalavalli.

பாட்டும் பொருளும் பொருளாற் பொருந்தும் பயனுமென்பாற்
கூட்டும் படிநின் கடைக்கணல் காயுளங் கொண்டுதொண்டர்
தீட்டுங் கலைத்தமிழ்த் தீம்பா லமுதந் தெளிக்கும்வண்ணம்
காட்டும்வெள் ளோதிமப் பேடே சகல கலாவல்லியே

pāṭṭum poruḷum poruḷāṟ poruntum payaṉumeṉpāṟ
kūṭṭum paṭiniṉ kaṭaikkaṇal kāyuḷaṅ koṇṭutoṇṭar
tīṭṭuṅ kalaittamiḻt tīmpā lamutan teḷikkumvaṇṇam
kāṭṭumveḷ ḷōtimap pēṭē cakala kalāvalliyē

Grant me your side-glance, so that poetry, its meaning, and the fruit that comes from that meaning are joined in me. O white female swan, who shows how to draw out the sweet milk-nectar from the artful Tamil that your devotees write with care, O Sakalakalavalli.

சொல்விற் பனமு மவதான முங்கவி சொல்லவல்ல
நல்வித்தை யுந்தந் தடிமைகொள் வாய்நளி னாசனஞ்சேர்
செல்விக் கரிதென் றொருகால முஞ்சிதை யாமைநல்கும்
கல்விப் பெருஞ்செல்வப் பேறே சகல கலாவல்லியே

colviṟ paṉamu mavatāṉa muṅkavi collavalla
nalvittai yuntan taṭimaikoḷ vāynaḷi ṉācaṉañcēr
celvik kariteṉ ṟorukāla muñcitai yāmainalkum
kalvip peruñcelvap pēṟē cakala kalāvalliyē

Take me as your servant and give me mastery of words, the art of avadhana (holding many things in mind at once), and the good learning that can compose poetry. O gift of the great wealth of learning, which never perishes at any time and is beyond even Lakshmi seated on the lotus to give, O Sakalakalavalli.

சொற்கும் பொருட்கு முயிராமெய்ஞ் ஞானத்தின் றோற்றமென்ன
நிற்கின்ற நின்னை நினைப்பவர் யார்நிலந் தோய்புழைக்கை
நற்குஞ் சரத்தின் பிடியோ டரசன்ன நாணநடை
கற்கும் பதாம்புயத் தாயே சகல கலாவல்லியே

coṟkum poruṭku muyirāmeyñ ñāṉattiṉ ṟōṟṟameṉṉa
niṟkiṉṟa niṉṉai niṉaippavar yārnilan tōypuḻaikkai
naṟkuñ carattiṉ piṭiyō ṭaracaṉṉa nāṇanaṭai
kaṟkum patāmpuyat tāyē cakala kalāvalliyē

Who can truly conceive of you, who stand as the very form of true knowledge, the life of word and of meaning? O Mother whose lotus feet move with a gait that the noble she-elephant, her trunk touching the ground, and the royal swan try to learn and are put to shame, O Sakalakalavalli.

மண்கண்ட வெண்குடைக் கீழாக மேற்பட்ட மன்னருமென்
பண்கண் டளவிற் பணியச்செய் வாய்படைப் போன்முதலாம்
விண்கண்ட தெய்வம்பல் கோடியுண் டேனும் விளம்பிலுன்போற்
கண்கண்ட தெய்வ முளதோ சகல கலாவல்லியே

maṇkaṇṭa veṇkuṭaik kīḻāka mēṟpaṭṭa maṉṉarumeṉ
paṇkaṇ ṭaḷaviṟ paṇiyaccey vāypaṭaip pōṉmutalām
viṇkaṇṭa teyvampal kōṭiyuṇ ṭēṉum viḷampiluṉpōṟ
kaṇkaṇṭa teyva muḷatō cakala kalāvalliyē

Make even the mightiest kings, under whose white parasol the earth rests, bow to me the moment they see my song. Though there are countless gods in heaven, beginning with Brahma the creator, if the truth be told, is there any god so plainly seen and felt as you, O Sakalakalavalli?